قالب پرشین بلاگ

تصويري كه از گلشيفته فراهاني منتشر شد دل‌م رو شكست، گلشيفته بازيگر محبوب من بود و به جرات تمام فيلم هايي رو كه در ايران بازي كرده بود تماشا كردم.

كاش معصوميت‌ها از دست نمي رفت ،‌كاش گلشيفته همون سپيده ( ميم مثل مادر) باقي مي ماند ...

بعد نوشت:

۱. دل م سوخته، خيلي زياد

۲. اي خدا، آخه چرا؟!

۳. امیدوارم که عکس واقعی نباشه.

دل م می گیره برای پسرک بساطی که میوه می فروخت و اجراییات حروم خور شهرداری بساطش رو دزدید.ِ

دل م می گیره برای دختر جونی که نرسیدن مواد به بدنش رو می شه راحت از تو چشمش خوند

دل م می گیره برای پیرمرد هفتاد و خورده ای ساله که میگه پسرم تو رو خدا ی جوراب بخر.

دل م می گیره برای اون خانم میانسالی که بساط لیف و ناخن گیر جلوشِ و چشم به انتظار ی خرید کوچک.

دل م می گیره برا پسرک و دخترک گل فروش پشت چراغ قرمز .

بعد نوشت 1 : خدایا شکرت بخاطر همه چیز

بعد نوشت 2: تمی دونم من خیلی حساس شدم یا حساسیت م که خیلی زیاد شده!

بعد نوشت 3 : خدایا می  شه من زنده باشم روزی بیاد که این ها رو نبینم ؟!

دوباره به سراغم آمده ، دوباره  آغوشش مرا پذیرای خویش است هر چند بسان گذشته حرارت ندارد ولی همان حلاوت را بیادم می آورد .

بعد از روزها دوری اینک بی هیچ سوء ظنی می دانم که همیشه با من بودی و در تمامی لحظات مرا رها نکردی ؛ مرگ تدریجی من ای دوست دایم الدوران من بمان ، بمان و پرواز مرا به سوی ابدیت نظاره کن ، ابدیت نزدیک است و من می خواهم رفیق نیمه راهت باشم ، تو مرا هادی ابدیت باشد «مرگ تدريجي من»